Laatste tweets ...

  Volg ons op Twitter

  Alleen als je durft te verliezen, kun je winnen  

Historie

Geschiedenis van het vrouwenvoetbal bij V.V. De Meern

In 1972 is, o.l.v. Anneke van Kouwen, het damesvoetbal bij V.V. De Meern opgericht. Tot op heden heeft V.V. De Meern altijd één of meerdere dameselftallen gekend. Anneke van Kouwen was samen met Bertie van Mourik verantwoordelijk voor de trainingen. De eerste wedstrijd was tegen PVCV.

Staand vlnr: Marijke van Engelen, Anneke van Kouwen, To benschop, Carla van Doorn, Henny Wolswijk, Henny van Schaik, José vd Bosch

Gehurkt vlnr: Bea van Oostrum, Diny van Schaik, Anita Heemskerk, Anja Sterk en keepster Femmy.

Het vrouwenvoetbal werd niet altijd serieus genomen. Het was een echte (vroege) ochtendsport, want de 'heren' hoorden op een 'herentijd' te spelen. Vrouwenvoetbal (toen nog damesvoetbal genoemd) mocht wel, als de 'heren' er maar geen last van hadden.

In 1974 begon Albert Danvers als trainer van de vrouwen. Vanaf dat moment ging het steeds beter. De Meern-vrouwen gingen meer prestatiegericht voetballen. Danvers haalde de meiden uit Utrecht om bij De Meern te komen voetballen. Door de keiharde aanpak van Albert Danvers (en assistent Rinus van Dijk) werden de vrouwen meerdere keren kampioen, provinciekampioen en wonnen ze de KNVB-beker. De achterstand op de 'heren' werd een beetje ingelopen.

Mede door al de successen groeide de vrouwenafdeling snel. In 1980 had V.V. De Meern twee zaterdag en twee zondag elftallen en één juniorenelftal. Bij de 'zaterdag' ging het om de prestatie. Bij de 'zondag' was het recreatieve aspect het belangrijkste. Toen Albert Danvers in 1983 stopte werd bij V.V. De Meern het roer overgenomen door Gerard van Rooijen. Door de overgang van de junioren naar de senioren kwam er een derde zaterdagelftal bij. Ruud van Es werd hiervan de leider. Leider van het 'tweede' bleef Lambèr van Rooijen. Op zondag bleef er nog één elftal over o.l.v. Piet den Uyl. Ook o.l.v. Gerard van Rooijen eindigden de vrouwen in de bovenste regionen van de Hoofdklasse(Afd. Utrecht) en werd de KNVB beker gewonnen.

Ondertussen was Theo van Engelen aangetreden als leider van 'THE THIRD LADIES'. In die tijd speelde het 'tweede' meerdere keren tegen het 'derde' en de onderlinge strijd was groot. Mede dankzij Theo (en George natuurlijk) bleef de sfeer goed en problemen werden in de groep gegooid en binnen een kwartier opgelost ... !!! Wellicht kwam dat omdat vele meiden in stilte een beetje verliefd ... waren op Theo ... en dat kwam weer door zijn (geleende) auto ...

In 1986 nam Joop Reijmers het roer over van Gerard van Rooijen. George Breedveld, jarenlange ervaring als leider van het 'tweede', werd zijn assistent. Joop had een goede reputatie opgebouwd bij de vrouwen van Bloemenkwartier en ging beide (overgebleven) zaterdagelftallen trainen. Opvallend was dat hij daarbij met een echte trainingsdag begon. Theo van Engelen promoveerde tot leider van het 'tweede'. Alle zeilen moesten bijgezet worden om tussen het 'eerste' en 'tweede' een goede sfeer te behouden.

Het seizoen 1986-1987 was het laatste seizoen dat de vrouwen op zaterdag speelden. Gezamenlijk werd besloten om op zondag te gaan voetballen. Hierdoor 'degradeerden' de vrouwen dus van de Hoofdklasse zaterdag naar de 2-de klasse zondag. Na een spannend seizoen met JSV als grootste concurrent werden de vrouwen kampioen van het seizoen 1987-1988 in de2-de klasse.

Theo stopte na 10 jaar en van hem werd op ludieke wijze afscheid genomen. Als 'baas van de dag' in het radioprogramma Arbeidsvitaminen op Radio 3, bedankten de meiden Theo voor alles wat hij voor ze had gedaan. Lees meer over Theo als 'baas van de dag'

Langzamerhand werden de prestaties wat minder en het recreatieve aspect werd steeds belangrijker. Het aantal leden liep terug waardoor er in 1990 slechts één elftal overbleef. Een echte leider was er al lang niet meer. Toen Theo van Engelen na 10 jaar stopte in 1994 waren er nog maar 10 speelsters. Geen leider, geen trainer en nog maar 10 speelsters. Ondanks de mindere prestaties werd toch besloten om door te gaan, dan maar met z'n tienen. En kort voor de start van het nieuwe seizoen werd er toch nog een trainer gevonden. Jan Sterk wilde deze taak op zich nemen. Ondanks het feit dat er regelmatig maar 10 speelsters in het veld stonden werden de resultaten weer beter. Langzamerhand kwamen er nieuwe leden bij en eindigden de vrouwen vrij hoog in hun klasse. Jan Sterk bleef 2 seizoenen trainer en in dat 2-de seizoen werd er ook weer een leider gevonden: Frank Folman.

Vanaf 1996 t/m 2009 was Wim van Mourik de trainer, leider en coach, een taak die 30 jaar geleden, bij de start van het vrouwenvoetbal, werd waargenomen door zijn vrouw. Onder zijn leiding promoveerde V.V. De Meern meerdere keren naar de 4-de klasse. Dit met wisselend succes. In 2008 promoveerden we wederom naar de vierde klasse. Het eerste seizoen in de vierde klasse verliep niet echt succesvol. Het elftal had het moeilijk, niet in de laatste plaatsvanwege de personele problemen.

Het tweede seizoen in de 4-de klasse (2009-2010) verliep een heel stuk beter. In eerste instantie zag het er niet naar uit. Nog steeds de krappe selectie maar nu ook geen trainer meer. Maar, kort voor de competitiestart werd er toch een trainer gevonden. Niemand minder dan Rob McDonald, oud profvoetballen bij o.a. FC Groningen en PSV (Landskampioen '85/'86). Met zo'n trainer wordt je 'vanzelf' wel beter. Langzamerhand werden de resultaten beter en zowel de speelsters als de trainer hadden er overduidelijk plezier in. Dit seizoen eindigde het elftal net boven de middenmoot en dat was een mooi resultaat na een leuk seizoen.

Seizoen 2010-2011 kregen we wederom een nieuwe trainer en met hem konden we de stijgende lijn van het voorgaande seizoen voortzetten. Onder de bezielende leiding van Huib Prijs hebben we weer een grote stap voorwaarts gemaakt en zijn we beter gaan spelen, met als hoofd’prijs’ promotie naar de 3-de klasse. Huib doet zijn naam eer aan en heeft hiermee zijn reputatie van prijzenpakker ook bij ons helemaal waargemaakt … ‘Prijs'enswaardig … Van Huib hebben we afscheid genomen met een mooi lied !!!

Sneller dan verwacht (volgens het strategisch beleidsplan) zijn we gepromoveerd naar de 3-de klasse: een nieuwe uitdaging wacht !!!